Na deze zomer kwam er toch een airco op onze bovenwoning in Lombok

Eenendertig graden. Dat gaf het thermometertje op de boekenkast aan om half twaalf ’s nachts, ergens in de tweede week van juli. Ik lag boven op onze slaapkamer onder het schuine dak, het raam wagenwijd open, en hoorde beneden op de Kanaalstraat nog mensen lachen voor de deur van een bakkerij. Mijn vriend sliep al dagen op de bank in de woonkamer, een verdieping lager, waar het een paar graden scheelde. Ergens die nacht heb ik besloten dat ik niet nog zo’n zomer wilde.

Een bovenwoning is een broeikas

Wij wonen sinds vier jaar in een bovenwoning in Lombok, op twee hoog met de zolder erbij. Ik ben dol op de buurt. De minaret van de Ulu Camii boven de daken, de groenteboeren die tot laat open zijn, het fietspad langs de Leidse Rijn naar Oog in Al. Maar het huis is ruim honderd jaar oud, het dak is pas half geïsoleerd en de zon staat er ’s middags vol op. In juni en juli werd de slaapkamer gewoon niet meer koel, ook niet als we ’s nachts alles openzetten.

Een mobiele airco met een slang uit het raam hadden we het jaar ervoor al geprobeerd. Lawaaiig en half zinloos met dat raam op een kier. Dit keer wilden we het goed doen, met een splitunit: binnen een stille unit aan de muur, buiten een unit die de warmte afvoert.

Waar laat je die buitenunit?

Dat bleek de eerste puzzel. Aan de voorkant kon niet, dat zou het straatbeeld veranderen en daar wilden we ook niet aan beginnen. Achter hebben we een klein plat dakje boven de keuken van de benedenburen. Het installatiebedrijf voor de airco kwam kijken en vond dat een prima plek, mits de unit op rubberen voeten zou staan, zodat het geluid en de trilling niet via het dak naar beneden gaan. We hebben eerst met de benedenburen koffie gedronken om het te vragen. Zij vonden het goed, op voorwaarde dat hij ’s nachts niet zou brommen onder hun slaapkamerraam. Ook hebben we bij de gemeente nagevraagd of er een vergunning nodig was, want dat hangt af van waar de unit komt en hoe hij zichtbaar is.

De koeltechnicus mocht de leidingen en het koudemiddel doen, daar heb je een speciaal certificaat voor. Maar over de stroom zei hij iets wat ik niet had verwacht: hij raadde ons aan een eigen groep te laten aanleggen. Zo’n airco trekt flink stroom als hij op een hete middag hard moet werken, en onze meterkast in het trappenhuis had maar een paar groepen, waarvan de zolder er één deelde met de badkamer en de wasmachine.

De stroom

Dus heb ik op een maandagavond een elektricien Utrecht gezocht die dat kon doen voordat de airco werd opgehangen. Hij kwam een week later, keek in de meterkast en zag dat er nog ruimte was voor een extra groep. Vanaf daar trok hij een nieuwe leiding naar boven, netjes weggewerkt langs de trap, tot op de plek waar de binnenunit zou komen. Alles op een aardlekschakelaar. Hij liet ook zien waar de leiding voor de binnenunit precies uit de muur moest komen, zodat de koeltechnicus daarna geen nieuw gat hoefde te boren en het snoer niet langs de halve muur hoefde te lopen.

Wat ik iedereen in een oude Utrechtse bovenwoning zou meegeven: regel de stroom voordat de airco komt, niet erna. Een elektricien Utrecht en een koeltechnicus werken in de praktijk prima achter elkaar, mits je de volgorde goed hebt. En praat eerst met je buren over die buitenunit.

De airco hangt er sinds eind augustus. Hij heeft maar een paar warme weken hoeven draaien, nu in oktober staat hij uit en tikt de regen op het dakje waar de buitenunit staat. Mijn vriend slaapt weer boven.

Afgelopen weekend zag ik op het dak twee huizen verderop een nieuwe buitenunit staan. Ik ben dus niet de enige die deze zomer slecht heeft geslapen.